Britse archeologen hebben de straten, kerken en stadsmuren van Dunwich in kaart gebracht, de havenstad die in de Middeleeuwen beetje bij beetje is opgeslokt door de Noordzee.
Britse archeologen hebben de straten, kerken en stadsmuren van Dunwich in kaart gebracht, de havenstad die in de Middeleeuwen beetje bij beetje is opgeslokt door de Noordzee.
Op kosten van English Heritage hebben ze vijf jaar lang met speciale onderwaterapparatuur opnamen gemaakt op de modderige bodem van de Noordzee voor de kust van graafschap Suffolk. Het Engelse Atlantis ligt drie tot tien meter onder water, een mijl uit de kust.
Met drieduizend inwoners was het levendige havenstadje Dunwich in de late Middeleeuwen ongeveer zo groot als Londen. In de toenmalige hoofdstad van East-Anglia stonden acht kerken. De bedrijvigheid bestond uit visserij en scheepsbouw. In 1286 werd het tijdens een nieuwjaarsstorm deels weggespoeld. Resterende gebouwen stortten daarna met een zekere regelmaat in zee.
Honderd jaar geleden was de kerk van All Saints het laatste slachtoffer van de natuur. Tot 1832 werd de grotendeels verzonken stad nog steeds door twee afgevaardigden in het parlement vertegenwoordigd. Dit anachronisme komt voor in een van de Blackadder-afleveringen.
Iets landinwaarts is nog een ruïne van een Franciscaans klooster zichtbaar, alsmede de restanten van een melaatsenkolonie, bestaande uit een kapel en graven.
Verdronken kerk Sommige omwonenden menen nog steeds de klokken te horen van een verdronken kerk. Waar al die kerken precies stonden, is nu bekend dankzij het werk van maritieme archeologen van Southampton University, historici en duikers, die gebruikmaakten van apparatuur waarmee normaal gesproken scheepswrakken worden bestudeerd.
Het zicht was zo beroerd dat men op geluid af moest gaan. Tot de ontdekkingen behoren het stadhuis en de borstwering, die naar alle waarschijnlijkheid stamt uit de Saksische periode.
Museum De plattegrond van de waterstad zal te zien zijn in het museum van Dunwich, dat vervaarlijk dicht bij de verschuivende kustlijn ligt. Nog steeds slokt de zee het zanderige gebied op. Er staan enkele kleine gebouwen op vallen, gevarenbordjes waarschuwen voor 'Cliff falls'. Met grote ijzeren palen probeert men de erosie tegen te gaan.
Ten zuiden van het hedendaagse Dunwich, dat bestaat uit een paar huizen, een kerk en een kroeg, staat een kerncentrale en ten noorden ligt het pittoreske kustplaatsje Southwold.
